บทที่ 10 อย่าแม้แต่จะคิด

"จะให้ทำต่อไหมคะ?"

อรวรรณเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้อารมณ์ ราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมมาให้ทำตามคำสั่ง เธอไร้สิ้นซึ่งเรี่ยวแรงจะมารู้สึกถึงยางอายอีกต่อไปแล้ว

ภายในห้องวีไอพีมีเพียงแสงไฟสลัว แทบจะมองอะไรไม่เห็น

ทว่าสิ่งที่อรวรรณสวมใส่อยู่นั้นกลับเด่นชัดในสายตา

เสื้อผ้าของลลิตาที่เธอใส่อยู่นั้น...