บทที่ 10 อย่าคิดแม้แต่จะคิด

"จะให้ทำต่อไหมคะ?"

อรวรรณเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบไร้ระลอกอารมณ์ ราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกโปรแกรมมาให้ทำตามคำสั่ง เธอสิ้นไร้ซึ่งเรี่ยวแรงจะมารู้สึกยางอายอีกต่อไปแล้ว

ภายในห้องวีไอพีมีเพียงแสงไฟสลัว แทบจะมองอะไรไม่เห็น

ทว่าสิ่งที่อรวรรณสวมใส่อยู่นั้นกลับเด่นชัดในสายตา

เสื้อผ้าของลลิตาที่เธอใส่อยู่นั้นตั...